Een hoge prijs, dit is waar FloraHolland en alle leden naar streven, voor onze producten wel te verstaan. De werkelijkheid op dit moment is het tegenovergestelde. We ontvangen geen hoge prijs maar betalen een hoge prijs. De crisis raakt ons enorm.
Een gevecht, zeker net voor de zomer, waar geen einde aan lijkt te komen. Hoe lang het gaat duren en hoe diep we moeten gaan, niemand weet het. Vele ondernemers moeten hun zuur verdiende vermogen aanspreken en bij de bank te biecht om liquiditeiten aan te vullen.
Overleven en gelijkertijd plannen maken. Bestuursleden hebben naast hun eigen bedrijf ook de verantwoordelijkheid voor de coöperatie FloraHolland. Dit betekent dat 2010 al weer dicht bij komt. Hoe gaan de doelstellingen er voor dat jaar uitzien? Hoe versterken we onze coöperatie? Wanneer kunnen we weer rekenen op reële prijzen om nog maar niet te spreken van hoge prijzen?
In deze marktomstandigheden maakte het bestuur van FloraHolland enkele weken geleden bekend dat ik voorgedragen wordt als opvolger van onze huidige voorzitter Gerrit Ravensbergen. Via SMS, mail maar ook tijdens diverse ontmoetingen ontving ik vele felicitaties maar evenzoveel vragen en suggesties hoe als coöperatie versterkt uit deze moeilijke periode te komen. Een bijzonder moment om, als de leden op 10 december hiermee instemmen, voorzitter te worden. Wat verwacht jij in 2010 van jouw coöperatie?

Na afloop van de ALV, was er voldoende tijd. Tijd om met collega’s na te praten en ook met bestuur en directie te spreken. Aanwezig waren 247 (3,4%) leden. Anders gezegd: 6.713 leden waren niet aanwezig.
Wat is nu normaal? Is het normaal dat de coöperatie FloraHolland bestaat? Vinden we het normaal dat dagelijks meer dan 4000 medewerkers zich inzetten om voor ons het maximale uit de markt te halen?
Ieder lid gebruikt dagelijks tientallen diensten, vaak zonder daar bij stil te staan. We verwachten dat het allemaal werkt en niet teveel kost. Mooi denk ik dan. Daar is het ook allemaal voor bedoeld. Goede dienstverlening tegen zo laag mogelijke kosten. Maar er is toch meer? Is het niet de kracht van onze sector dat we in ons eigen belang samenwerken. Hoe brengen we dat dan in praktijk? Hoe ontwikkelt deze samenwerking de komende jaren? Hoe kunnen we de komende jaren één coöperatie blijven en als ondernemer onze eigen koers varen? Hebben we hier voor voldoende tijd?